Standseng Stand-seng, en. (foræld.) fritstaaende seng; spec. d. s. s. Standerseng (VSO. MO.). man (lægger) Barnet i Vuggen, eller i en Hænge- eller Stand-Seng. JCLange.B.218. Bagges.Danf.II.52. franske Senge, Tapetseri-Senge . . vare i Brug baade som Standseng og Rejseseng. Sal.XV.953. ældre: leSage.GB.(overs.1749-50).489. Vis mere +