Indbark Ind-bark, en. (ænyd. d. s.; jf. ind 9; nu næppe br.) d. s. s. Inderbark. Moth.B58. vAph.Nath.I.188. VSO. MO. (jf. Udbark ). Vis mere +
indbarke ind-barke, v. [4.3] (især i perf. part.; nu næppe br.). 1) (jf. II. barke 1.1) berede, behandle (garve, hærde) med bark (barklage). Dette Læder er ikke nok indbarket. VSO. 2) (jf. II. barke 2.1 samt ind- 3.2) overf., i part. indbarket som adj., om (ansigts)huden: hærdet, grov, brun, skorpet. VSO. Vis mere +