Grubning,1 I. Grubning, en. (sj. Grubbing. VareL. (1807).I.59). vbs. til II. grubbe. 1) (møl.) som vbs. VSO. Grubning og Sigtning. Ch Mourier.Brød.(1821).110. MO. D&H. 2) (nu næppe br.) konkr.: (mel)affald fra grubning (1) (jf. Grubbemel). VSO. Vis mere +