LyksaligLyksalig, to. lykkelig; hand (ɔ: Josef) bleff en løcksalig mand. 1. Msb. 39.2 (1550, 1647; Gl. D. Bib.: lykkelighe); rose ingen lycksaleg, før hans endeligt kommer. Jes. Sir. 11.34 (1607, 1647); dives, riig, lycksalig. Colding, Etymol. 316, 412 (u. felix), 471 (u. fortunatus), 1102 (u. salvus); Nucl. latinit. 393, 469. Smlgn. ulyksalig ndf.Lyksalig, to. (sv lycksalig) heldig, tiltalende; ErF 74v (ovf. III. 32 a4). 2) salig; RsR e 5 (ovf. u. blive 3)).se i sammenhæng Vis mere +